Vandaag een volle dag en al vroeg aan de slag achter de PC. De ene dag geeft veel live interactie; vandaag is de interactie, in ieder geval deze morgen, vooral digitaal. Jammer, want met dit beginnende mooie weer (het is droog en de temperatuur is aangenaam, ook al mist de zon) loop ik graag buiten. Alleen of met anderen. Wie weet later, maar nu aan de slag. De openstaande tuindeur is vanochtend even de grens tussen wat "moet" en wat "mag", al is dit natuurlijk een zelf getrokken grens. Wie houdt me tenslotte tegen om buiten te gaan lopen? Wie houdt me tegen om in de tuin te gaan zitten met een goed boek? Wie houdt me tegen om nu dat kado te gaan kopen voor de verjaardag van mijn zoon? Niemand toch? Jawel: Ik. Wat een keuzenpalet toch elke dag weer.
Enfin, ik ga weer verder, met waarvoor ik nu kies. En voor wie nog even verder wil met het thema grenzen stellen, aan zichzelf of aan een ander, het volgende:
De woede die je voelt door een ander,
geeft precies aan
hoe ver je over je eigen grenzen bent gegaan.