In 1962 schreef Rachel Carson haar ‘Silent Spring’. Het bracht een schok teweeg over de hele wereld maar het duurde decennia voordat er serieuze actie ondernomen werd tegen het gebruik van DDT. Meer dan veertig jaar later verscheen Marla Cone’s boek ‘Silent Snow’.

In de nieuwsbrief van Vroege Vogels wordt aandacht besteed aan de documentaire Silent Snow die op 24 november bij de IDFA in première gaat. In deze film praten en denken twee meisjes van veertien, op weg naar een verdwijnend dorp waar één van hen woont, over de vervuiling van hun wereld na het zien van een reportage op de Groenlandse televisie.

De begreiging zit in POP’s; dit zijn onzichtbare en onafbreekbare - onwaarneembare - chemische stoffen die vrijkomen in een geïndustrialiseerde omgeving.

Silent Snow heeft als ondertitel: "De oorlog tegen de POP's, die de wereld van Pool tot Pool bedreigen.

Volgens mij hadden ze beter een andere naam dan POP kunnen gebruiken. In de Nederlandse arbeidsorganisaties stikt het ook van de POP's (persoonlijke ontwikkelings plannen), die de fase van het zijn van een plan meestal nauwelijks voorbij komen. Ik tref ze meestal als blanco formulier aan in bureaulades of ronde archieven. "Er was nog geen tijd geweest om het er over te hebben".