Hardop in zichzelf praten, doen veel mensen.
Het ontspant en je hebt altijd gelijk.
Deze uitspraak van Simon Carmiggelt stond vandaag op de Dagelijkse Gedachte.

Naast ontspannen en gelijk hebben levert het nog wat op: je kunt niet luisteren terwijl je hardop praat.

En om te luisteren moet je meer open zetten dan je oren.

In de reprise op mijn blog, daarom, het gedicht "Luisteren" van Leo Buscaglia. Om te lezen, met alle zintuigen open, ook het hart.

Als ik je vraag naar mij te luisteren

en jij begint mij adviezen te geven,

dan doe je niet wat ik vraag.

Als ik je vraag naar mij te luisteren

en jij begint mij te vertellen,

waarom ik iets niet zo moet voelen als ik voel,

dan neem jij mijn gevoelens niet serieus.

Als ik je vraag naar mij te luisteren

en jij denkt dat jij iets moet doen

om mijn probleem op te lossen,

dan laat je mij in de steek,

hoe vreemd dat ook mag lijken.

Dus alsjeblieft,

luister alleen maar naar me

en probeer me te begrijpen.

En als je wilt praten,

wacht dan even en ik beloof je,

dat ik op mijn beurt naar jou zal luisteren.