Dat het leven zo zijn tegenstellingen kent weet iedereen; gisteren een crematie en vandaag de voorbereiding het feest van nieuw leven maken dat ik me dat ook maar weer eens realiseer. Voor mijn tante wordt dit haar eerste Kerst zonder haar man naast zich, na 55 jaar.

En toch is er telkens weer een nieuw begin.

In Ode lees ik een verwijzing naar een prachtige variatie op het Scheppingsverhaal van de Vlaamse schrijver Bart Moeyaert. Ik weet niet of mijn tante er aan toe is, maar ik vind het mooi.