Afgelopen week kocht ik een nieuwe bril. Hoewel op mentaal en spiritueel niveau mijn kortzichtigheid eerder lijkt af dan toe te nemen, blijkt de ontwikkeling op fysiek niveau de koop van de bril te legitimeren. Bovendien zaten er vreemdsoortige en voor mij onverklaarbare barsten in het oude montuur.

Vele koppen koffie later bleken wij gesproken te hebben over zicht en inzichten, beelden en beeldvorming.
We spraken over door welke bril wij naar relaties kijken en naar de liefde. Over het verschil tussen vanuit liefde uitgesproken intenties en vanuit angst gelegde claims. Over waarom je bij elkaar blijft of juist niet. Over hoe een man aan zijn vrouw vroeg: "Als ik in een rolstoel kom, zal je dan nog van me houden?" Waarop zij antwoordde: "Als je dan ook nog zo naar me lacht"....

Binnenkort kijk ik door een andere bril, in het heden en naar de toekomst, en zoals hij zei: daarmee verandert ook het verleden.

De man van Mooie Kijkers in Amersfoort heeft een heldere blik, een tikje eigenwijs, maar dat is mijn bril ook.