De afgelopen 3 dagen bracht ik lopend door ergens tussen Meppel, Baarlo, Zwartsluis, Blauwe Hand, Wanneperveen en Giethoorn. Na een onverwachte verlenging van mijn voettocht met zo'n 12 km omdat er geen bussen rijden op zaterdag belde ik aan. Niet thuis. De gordijnen van de buren gingen opzij en een verrast zwaaien en lachend gezicht verrieden dat ik ook hen overviel met mijn onaangekondigd bezoek. Wij kenden elkaar van 4 jaar geleden; ik liep dit weekend de weg terug.

"Kom binnen, we gaan net aan tafel". Ongevraagd zette ze een bordje bij op de dis van het 9 personen tellende gezin. Elke dag wordt tussen de middag de warme maaltijd gegeten. Na afloop las ze uit de Bijbel, over het eerste gebod: Heb uw naaste lief.

Onze weg is anders, maar wij kennen wel dezelfde God. Dank je wel, Marianne. Wij zijn allen mensen van de menselijke maat. Ook als we niet weten waarom we een bloemetje neerzetten voor ons bezoek: uit angst of uit liefde.

Dank je wel ook bekende en onbekende zielen deze dagen, voor de mooie, verrassende, diepgaande en onverwachte ontmoetingen. Ik kijk terug op een pad, rijk aan ervaringen en inzichten en dankbaar voor mijn voeten en benen die mij deze dagen zo bleven dragen.