Van de school van mijn dochter krijg ik een lijst toegestuurd, per TPG. Soms ook per email, maar niet meer tussen kruimels en lekkende drinkbekers onder uit een schooltas. Een lijst met 100 namen van mensen die ik niet ken, maar die mijn dochter mogelijk wel kennen. Want ik word uitgenodigd om aan te geven met wie van hen ik een 8 minuten gesprek wil hebben over mijn dochter. Duidelijk wordt vermeld dat het niet bedoeld is ter kennismaking, "doch ter bespreking van eventuele problemen". Ik heb mijn dochter gevraagd met wie ze zou willen dat ik een gesprek zou hebben. "Over eventuele problemen" heb ik gemakshalve weggelaten.

Volgens haar hoef ik met niemand te praten. Gerustgesteld en opgelucht met weer een vrije avond in het verschiet leg ik het formulier ter zijde. Hoe de tijden kunnen omdraaien: bij de crèche werd dagelijks een schrift bijgehouden van de ervaringen van mijn dochter, door de ogen van de leidsters. 3 Luiers, goed gepoept, grote boer -mooi hoor, na het 2e flesje, wel beetje overgelaten, beetje snotterig, had niet zo'n zin vandaag, "kijk eens, hoe ze het nu weer naar haar zin heeft".... Ook als ik in een hurry mijn kind ophaalde met een stijve nek en een knoop in mijn buik van de stress of de file mij op tijd en op de juiste plek uit zou spugen kwam de feed back. Heel soms uitgesteld met een door een leidster uitgesproken: "Anders komt het morgenochtend wel...."

13 jaar, en je praat alleen nog maar over "de eventuele problemen".

Als we willen vinden we er zat, maar wij praten thuis ook nog wel eens over wat goed gaat, en waar we blij van worden met elkaar. "Wie deed er stom vandaag?"