Onze reis bracht ons, zoals de trouwe lezer weet, in de Belgische Ardennen de afgelopen week, maar oorspronkelijk zouden wij vanavond laat terugkeren van een vlucht uit Chengdu, na een tweeweekse reis naar Tibet. Op de dag dat Jeannette haar vaccinaties liet zetten voor de Tibetreis, sloten de Chinezen de grenzen van Tibet. Zoekend naar een alternatief overwogen wij Birma (vorige week getroffen door een cycloon). Als we vandaag de eerste berichten te horen krijgen over wat zich in Chengdu op dit moment afspeelt, dan voelen we ons even heel klein en dankbaar dat we naar klein Tibet gestuurd werden deze vakantie.

Bij ons roept het wel vragen op over hoe het logistieke centrum van het leven werkt. Wat is oorzaak, wat is gevolg? En wanneer is overgave het juiste op je levenspad. Of zoals de tegeltjesspreuk: "Van het concert des levens, krijgt niemand een program."

Tibet, het land waar wij, na een jaar van voorbereiding, nooit aankwamen. Op 12 mei gaan onze gedachten uit naar de bewoners van Tibet en Chengdu, de gebieden waar wij nooit aangekomen zijn en prijzen wij ons dankbaar dat wij morgen "gewoon" weer aan het werk kunnen.