Il y a long temps....
In de Happinez lees ik in een recensie dat het boek "Il y a longtemps que je táime" van Philippe Claudel verfilmd is en nu in de bioscoop draait. Overigens al sinds 5 juni, maar ik ben niet zo bioscoopminded.
Waar de film ovefr gaat? Na vijftien jaar gevangenis voor moord komt Juliëtte vrij. Tijdelijk trekt zij bij haar zusje Léa en gezin in. Léa hunkert naar het contact met haar oudere zus, die zij zo lang heeft moeten missen, ondanks haar eigen, warme familie. Toch verlopen de communicatie tussen de zussen en tussen Juliëtte en haar omgeving stroef; het is duidelijk dat de stille Juliëtte van binnen nog niet vrij is. Stapsgewijs keert zij terug in het maatschappelijke verkeer, ten slotte vertelt zij Léa de reden van haar daad. "Met dit ingetogen drama over een tweede kans krijgen en zijn puur spelende cast heeft de geliefde Franse schrijver Philippe Claudel een droomdebuut afgeleverd. Net zo licht van beeld en klaar van toon als in zijn bejubelde boeken. Leve de filmer in deze topschrijver!" aldus de Happinez.
Ik ben benieuwd naar de film; behalve dat ik Claudel's boeken weet te waarderen, zijn contacten tussen zussen en (mis)communicatie in mijn leven geen onbekend thema. Ook in mijn praktijk van familieopstellingen zie ik terug dat "het van binnen nog niet vrij zijn" als gevolg van soms letterlijke, maar ook systemische gevangenissen, vaak dynamieken oplevert, waardoor mensen elkaar soms jaren niet kunnen zien.
Reageren
Reageren op dit bericht is niet mogelijk.

