Iets in mij vertelde dat ik de bij, die gistermorgen langs de baseline van de tennisbaan liep, daar niet moest laten zitten. Grote kans dat ie juist op die plek door een opstuitende bal of door de zolen van mijn schoenen -vergezeld van de nodige kilo's- aan een vroegtijdig einde zou komen. Ik besloot even een time out te vragen aan mijn tennismaatje en nam de tijd om het beestje voorzichtig toch dwingend en in het belang van zijn eigen toekomst van die plek te verwijderen. Een beetje gepruts met een tennisracket vindt zo'n dier niks, dus die vloog snel naar een iets fleuriger plek.

Ik wist toen nog niet dat ik een belangrijke daad had verricht: In Onkruid lees ik dat wereldwijd sprake is van een massale sterfte van honingbijen. Oorzaken: te weinig voedsel, ziektes, bestrijdingsmiddelen, ondeskundige imkers, klimaatverandering en elektromagnetische straling als gevolg van mobiele telefonie, hoogspanningsmasten etc. Voor -of eigenlijk tegen- dat laatste heb ik me juist een I-doh aangeschaft.

Ik weet niet hoeveel bijen dat gaat redden, maar die ene..... die regelt vast een potje honing volgens mij.