Wat denk je als je dochter de voordeur opendoet, nadat er is aangebeld, en ze staat vervolgens met een enorm pakket in haar handen met de afbeelding van een flatscreen TV erop? Mijn eerste gedachte was: hoe kan ze dat tillen en de tweede: heb ik een TV besteld en de derde: Wie heeft zich geërgerd bij het kijken naar de prestaties van Oranje op mijn ienieminie-mono-tv-tje? Niets van dat alles: Er werd een aantal degelijk verpakte splinternieuwe overtrekssets voor mijn massagetafel bezorgd.

Het verhaal van de doos ging verder: ik bedacht mij dat ie wel in de weg stond en dat er eigenlijk geen ruimte meer was bij mijn oud-papier-afvoer-plek, dus liet ik de doos even in de gang achter de voordeur staan. Komt straks wel een oplossing voor.... en inderdaad: want plotseling was daar de duif, dezelfde die het afgelopen weekend wel erg lang bleef zitten toen ik via de poort achter mijn huis de tuin in ging. Op het laatste moment vloog ze (of hu) op en ging op het hek zitten. Het leek op een wel erg moeizame actie, zodat ik er met vriendin en kinderen over sprak (mooie duif, vast moe, anders ga je hier niet in dat poortje zitten, etc. etc.).

En vandaag was ze er dus weer, maar nu compleet uitgeput en ziek (?) in de voortuin. Buurmeisje had de dierenambulance al gebeld, maar liet weten dat er niemand kwam. Om een lang verhaal kort te maken (dat schijnt bij blog's te moeten): na 1,5 uur was de dierenambulance er nog niet: ik dacht aan een mega-bedrijf maar dat schijnt 1 auto, 1 dierenambulance-broeder-of-zuster-van-de-dieren, en 1 centralist-zuster-van-de-dieren te zijn). Het was druk, héél druk en het kon zeker wel vanavond worden..... Het buurmeisje en mijn dochter vonden in de duif een welkome afleiding van de inspanningen die de laatste schoolweek, maar proefwerkweek, nog met zich meebracht.

Tom Poes verzin een list: dierenarts gebeld en die verwees mij naar de Vogelopvang en dierenambulance (precies, die ene die onderweg was, maar pas vanavond kon komen). Deze moeder schakelde razendsnel: Deze duif had zich niet voor niets zaterdag al gemeld, dus daar moest ik wat mee. Die 4 meiden-ogen lieten merken dat het proefwerk met deze duif in de voortuin voorlopig nog geen prioriteit zou hebben. De doos... die stond ongebruikt te wachten op een bestemming. Dit is nou zo'n voorbeeld van 1+1+1 = heel veel.

Gezien de wijze waarop de duif ademhaalt, maken de meiden met een appelboor en schaar een aantal prachtige luchtgaten; duif gaat in de doos (sorry, meneer Toon Hermans... het was een spannende rit) en op naar de Vogelopvang in Oegstgeest. Status nu... Doos kwijt, meisjes aan hun huiswerk, doos opgeruimd en duif verlost van een plas water die niet wilde doorstromen in haar system. Bij ons is de rust is weergekeerd. Straks even bellen hoe het met Duif is...

Nog even checken waarover ontmoetingen met de duif gaan:

De duif als heilige geest is het klassieke symbool van vrede. De duif wordt veel als ornament gebruikt bij graven. Naast de algemene betekenis van vrede (de duif is dan veelal voorzien van een palmtak of olijftak) is ze ook het symbool van verzoening. De duif verwijst ook naar eenvoud, onschuld en zuiverheid. In de christelijke traditie is de duif zittend op een grafsteen het symbool van de ziel van de overledene, die krachten verzamelt voor de reis naar de hemel. Ook is ze het symbool voor de verloste ziel van de overledene.