ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder of in de volksmond: Alle Dagen Heel Druk) is een aandachtsstoornis gepaard gaand met hyperactiviteit. Ritalin als medicatie en het bieden van veel structuur in de begeleiding van een kind (of volwassene) is veelal de aanpak. Gelukkig zie je steeds meer dat de ADHD als "symptoom" van een andere dynamiek wordt (h)erkend. Zo hebben ADHD mensen vaak een onveilig gevoel in zichzelf en verbergen ze dit door enerzijds hun diepste emotionele krachten weg te stoppen in zichzelf en anderzijds door te vluchten naar alle mogelijke richtingen buiten zichzelf.

Kinderen die hierbij nog verscheurd worden doordat zij een omgeving beleven waar moeder en vader "tegengestelde" richtingaanwijzers zijn, hebben het hierbij des te moeilijker: ze halen deze situatie, zoals ze dat met alles doen, naar zich toe, juist omdat de innnerlijke verdeeldheid reeds in hen aanwezig is. Overal, dus ook in de klas op school, herkennen zij disbalans en nemen zij de "last" van het systeem over. Daarom zijn zij het vaak die "de schuld" krijgen van "gedoe".

Dergelijke kinderen hebben behoefte aan een wijdse psychische ruimte, waarin zij vrij zichzelf kunnen beleven met creativiteit, muziek, enzovoort. Zo dat gevoeld wordt van "binnen uit", vanuit de kern van henzelf, zodat ze zichzelf hervinden en een veilige basis in zichzelf vinden.

Hoe anders zou het zijn als we deze kinderen bedanken voor het aan het licht brengen van "het gedoe" in plaats van hun gedrag en daarmee hen in wie ze zijn als het probleem te definiëren? Het zou ons en hen kunnen helpen om de èchte boodschap, die deze kinderen aan ons hebben, te leren herkennen in plaats van hun gedrag te veroordelen.

Meer lezen kan in De sleutel tot zelfbevrijding van Christiane Beerlandt. Verder kan een familieopstelling helpen bij het krijgen van meer zicht op de dynamieken in het systeem.