Op Express.be lees ik over veel beginnende leidinggevenden die moeite hebben met het aansturen van oudere ondergeschikten. Dat zegt Rolf Mulder, auteur van het managementboek 'Baggeren door de Prut'. Veel beginnende managers maken volgens hem de fout om volledig op hun eigen visie te vertrouwen en willen scoren. Mulder stelt dat "het moed vereist om juist niets te doen en niet meteen in te grijpen, maar rustig uit te kijken en te luisteren en praten met mensen. Alleen op die manier krijgt de nieuwe manager volgens Mulder inzicht in de onderlinge relaties, de werksfeer en de problemen."

Mijn ervaring is dat het vooral gaat om de plek. Alleen het woord "ondergeschikten" (OK, ik weet het is een publicatie uit België met een andere managementcultuur) is tekenend. Het gaat niet zo zeer over het rustig praten en luisteren op zich. Dat lijkt me sowieso iets wat geldt voor ieder mens in elke situatie: vooral het luisteren naar de boodschap in- of achter de boodschap wordt vaak niet gehoord of vergeten.

Het belangrijkste in de situatie is echter niet dat de oudere collega's de nieuwe manager een plek geven, maar dat de nieuwe manager aanvangt met de oudere collega's een plek geeft. Zolang in het systeem de rangorde niet gerespecteerd wordt zal er gedoe blijven. Natuurlijk gaat het er ook om dat de oudere medewerker zijn nieuwe collega een plek geeft als manager. Maar ook zal de nieuwe manager moeten erkennen dat de ander hoger in de rangorde staat, qua leeftijd, diensttijd en ervaringsjaren. Jong eert oud... Daarna kan oud jong eren voor de rangorde in bijvoorbeeld (hierarchische) functie en kennis.

Een hele kluif om voor "het oude" te buigen. Gelijk het familiesysteem, waar kinderen vaak moeite hebben om voor hun ouders te buigen. Zolang echter die erkenning er niet is houd je gedoe.

De oplossing lijkt eenvoudig en is het ook: een organisatieopstelling kan hierin veel inzicht en verbetering geven.