Van Dick Stolk, collega-coach en -blogger, ontving ik een foto van de Lamme-brug in Leiden, waar hij op één van zijn reizen langs kwam. Het leuke is dat mijn vader en naamgever in Leiden geboren is en dat ik dezelfde brug duizenden keren ben overgegaan met het gevoel "is toch een beetje mijn brug". Gister, een dag later, trof ik op de nieuwe site van Olaf-Marijn de Leur de term bruggenbouwer. "Om van de ene naar de andere oever te komen, is een brug nodig."

Soms ben je als coach die brug, waarover hij schrijft. De brug om zicht te geven op wat aan de andere oever zich afspeelt; de brug tussen het hoofd- en het hart of tussen het denken en het voelen. De brug tussen kunnen en willen, de brug tussen doen en zijn, tussen waar naar toe en waar vandaan.

Best lekker, brug zijn. Ophaalbrug, spoorbrug, bruggetje-ongelijk, open brug, draaibrug, houten bruggetje-van-natuurlijk-maar-beetje-vergane-takken, hangbrug boven diepe afgrond.

Wat voor brug ben jij en voor wie of wat?