Vanmorgen ontving ik een email van een kraai. Als kraai spreekt , hoor je een krachtige stem over gebrek aan harmonie, evenwicht, heelheid en rechtvaardigheid. Het lot van kraaien is dat zij meestal maar moeizaam gehoord worden, ook door zichzelf. En dat terwijl zij een een zeer spirituele boodschap kunnen brengen. Vervolgens bereikte mij het bericht dat de film "Zwartboek" (nooit gezien) gister tot Nederlandse film aller tijden (tot nu dan) is uitgeroepen en ik lees op de omslag van de Esta die zojuist in mijn brievenbus ploft, dat Leon de Winter daarin schrijft dat zijn familiegeschiedenis "prachtig materiaal is voor een boek". Ik bedenk me dat over elke familiegeschiedenis een boek te schrijven is. Wordt ook steeds meer gedaan. De vraag is alleen welke boeken het meest gelezen worden uit die categorie; toch meestal de categorie "zwartboek" komt het me voor. De interviews die ik van Leon de Winter gelezen heb geven me geen aanleiding om mijn indruk te herzien op dit moment. Ja, ik wseet hij is schrijver, en nee... ik heb nog nooit een boek van hem gelezen.

Zwart is gewoon nooit zo mijn kleur geweest... ik ga vandaag maar eens zwartkijken.