Vanmorgen een vrije ochtend, na een aantal weken van werken, zo ook nog zatermiddag en zondag. Mooi werk, leuk werk, met mooie ontmoetingen. Tegelijkertijd wens ik me af en toe wat meer vrije tijd, om wat meer tijd voor mezelf te kunnen nemen, alleen maar ook samen. Daar is het de laatste tijd te weinig van gekomen. Ik wil weer even twee hondjes zijn en samen spelen, gelijk het gedicht van Godfried Bomans. Een moment van weemoed doordringt me als ik denk aan de laatste paar weken, waarin mijn moeder vanwege fysieke klachten het huis niet meer uit komt. Haar twee hondjes doen het al een tijdje niet meer.

Ik zit mij voor het vensterglas
onnoemelijk te vervelen
Ik wou dat ik twee hondjes was,
dan kon ik samen spelen.


Godfried Bomans

De foto is van Marijke Steenvoorde.