"Ik heb het recht om te verdwalen. Zo kan ik worden wie ik ben" is een tekst van Stef Bos, zo lees is bij de dagelijkse gedachte. Mooie tekst, die goed past bij mijn plannen van vandaag. Ik ga naar het oosten, het bos in bij Hoenderlo. Dwalen om op mijn pad te blijven, misschien wel ver-dwalen op dat zelfde pad. Om te ontdekken wat je eigen pad is, is het zinvol om te onderzoeken wat het pad is dat je loopt. Via je voeten maak je keuzes, jouw keuzes, maar ook neem je via je voeten energie op van anderen, die jou proberen op een ander pad te brengen. Maak daarom eens een wandeling alleen. (Ja, zelfs zonder wandelcoach!) En onderzoek wat je voeten je vertellen over je pad. Dan kun je worden wie je bent. En daarna kun je wel ver-dwalen, maar nooit verdwalen, want je komt altijd thuis.

Ook de ruimtevaarder komt thuis:

De Ruimtevaarder (van Stef Bos)

Ik ben voorbij de maan gevaren
Ver voorbij de zwaartekracht
Nu dans ik hier tussen de sterren
Ergens tussen dag en nacht

De verbinding is verbroken
En het keerpunt is voorbij
Zo dans ik verder van de aarde
Tot het einde van mijn dagen
Tot ik in het niets verdwijn

Ik ben een ruimtevaarder
Ik volg een koers die ik niet ken
Ik heb het recht om te verdwalen
Zo kan ik worden wie ik ben

Onze wegen zullen kruisen
Ergens ooit wie weet misschien
Want het licht heeft zoveel kleuren
Er kan zoveel gebeuren
En er is zoveel te zien

Ik heb mezelf losgelaten
En het keerpunt is voorbij
Zo dans ik verder van de aarde
Tot het einde van mijn dagen
Tot ik in het niets verdwijn

Ik geef me over aan de ruimte
Geef me over aan de tijd
Ik heb mijn stad en land verlaten
Ik zocht de relativiteit
Ik ken de uitgedoofde sterren
Ik ken de snelheid van het licht
En ook al is het te verklaren
Hier hebben woorden
Weinig waarde
Hier hebben woorden
Geen gewicht

Ik wens je een mooie reis vandaag!

Jeannette