De "Dagelijkse gedachte" op zaterdagmorgen en de werkelijk briljante foto (van Philip Raaijmakers) van de Vroege Vogels hebben niets met elkaar van doen. En toch ook weer wel. Het is maar hoe je er tegen aan kijkt.

Het is maar hoe ik aan kijk tegen het veel te harde en late gekletst en gelach van mijn dochter en haar logées na het vast te gekke schoolfeest; alleen ik mag de volgende morgen weer om 6.30 uur op. Ben ik dan geen 13 geweest? Tuurlijk wel, maar vanmorgen ben ik gewoon 46 en voel me slachtoffer van een ernstig slaaptekort, wat op zich echt onzin is, want ik heb de laatste tijd langere nachten gemaakt dan sinds tijden. Ik begin alvast aan de "pauzepep" voor de hockeywedstrijd, maar krijg een tip van mijn zoon dat het niet lekker is om de sinaasappels nu al te snijden, want "dan zijn ze straks gatver". Hij heeft gelijk en ik leg een briefje neer, dat de meiden het straks naar eigen inzicht maar ongesneden mee moeten nemen of zelf even snijden. Wie weet dat ze daar nog aan toe komen, nadat ze de ontplofte bom op de zolder hebben opgeruimd. Ik ga douchen en ga naar het voetbalveld. Langs de lijn kijken naar 11 jongetjes en 3 op de bank; het spel en het resultaat. Wat dat laatste betreft: dat is voor mij in ieder geval een tas met 14 groen-gele shirts: wasbeurt. Als de boys ook nog gewonnen hebben worden ze getracteerd, ik geloof op friet. Na 3 nederlagen wordt werkelijk alles ingezet om het team naar de overwinning te praten. Ik ben benieuwd waar ik mijn zelfgebakken brood van vanmorgen straks aantref; tussen de kleren of in het schoenenvak van de voetbaltas.... Wat deed ik als 13-jarige met de boterhammen van mijn moeder?

Ik pak het op, keer het om en zet het neer. Dan kijk ik er echt heel anders tegenaan vandaag. Mmmmm, lekker uitwaaien langs de lijn en genieten.