Op deze geboortedag van mijn vader sla ik het boek open dat ik gister opgestuurd kreeg van een klant. Ze had me ooit opmerkzaam gemaakt op het boek en bood me haar exemplaar aan. (Dank je wel, C.) Het Pippi Langkous principe gaat er over dat je je wereld inricht naar je eigen zin. (Drie maal drie is één wiede wiede, wie wil van mij leren?). A mi manera zingt Il Divo, My way, zong Sinatra -weinig origineel, maar wel heel eigen- op de crematie van mijn vader. Op die eigen weg zul je eerst ontdekken dat JIJ de kostbaarste schat bent, die je hebt.

Het is gemakkelijk om de schat in jezelf te vinden als je er echt naar op zoek gaat. Dan kun je op iets stuiten wat een stevige basis van je leven kan worden. Je eigen schat beschermt je, voedt je en geeft steun. Je kunt er altijd op bouwen.

"Tja, "zei Pippi, "om te beginnen, zou ik een piano willen kopen."
"Ja, maar Pippi,"zei Tommy, "je kunt toch niet pianospelen?"
"Hoe kan ik dat nou weten als ik het nog nooit heb geprobeerd"?"antwoordde Pipi. "Ik heb nog nooit een piano gehad...".

Veel toetsaanslagen klinken in het begin niet goed. Maar als je niet begint te spelen, zul je nooit te weten komen hoe het lied van jouw leven klinkt. En verder: wat is "niet goed"? Het is jouw klank de klank van jouw leven en dat is de grootste schat.

Het Pippi Langkous Principe
Weiner, C. & Kupfer, C.