Wat doen we met moeder deze Kerst?

Wie op zoek is naar vrijheid, zal eerst de weg naar verbondenheid moeten gaan. Het lijkt een paradox maar dat is het niet. Collega-blogger Dick Stolk quote in zijn blog "loslaten" de actrice Beppie Melissen: "je kunt je kind geen groter cadeau geven dan het los te laten." En wat zijn we allemaal druk bezig met "loslaten". De één ziet daarbij een grote schaar en probeert al jaren een "knip" te zetten in klaarblijkelijk knellende banden. Anderen zien daarbij octopussen met lange armen; zodra ze de ene arm van zich af hebben geplukt, blijkt de volgende ze alweer te verst(r)ikken.

Systemisch gezien is er maar één oplossing om goed los te laten, en dat is het hanteren van de juiste volgorde en in de juiste richting, van het kind naar de ouders.

Eerst is er uitreiken, dan komt vasthouden en daarna het loslaten.

Die eerste fase wordt in onze levens nogal eens overgeslagen. En daarmee is het succes op vrijheidsgevoel na loslaten kansloos. Sterker nog: de kans is groot dat jij het zelf bent die niet loslaat, omdat je nog steeds op zoek blijft naar het vasthouden, de echte verbintenis in liefde.

Gelukkig is er op elke leeftijd nog een mogelijkheid om uit te reiken, ook al zijn degenen met wie de uitreiking nog plaats moet(en) vinden niet meer in dit leven; namelijk in een familieopstelling.

Je doorbreekt hiermee een patroon van jarenlang (de) weg lopen naar je vrijheid. En alles wat nodig was, is je één keer om te keren om de weg terug te lopen.

Daarna is vrijheid in een gevoel van verbondenheid.

Ik wens je veel verbondenheid.

Bij het plaatsen van foto's van derden vraag ik toestemming aan de eigenaar; deze is in dit -naar mijn ervaring uitzonderlijke geval- niet gegeven. De foto heb ik daarom verwijderd.

Reageren

Reageren op dit bericht is niet mogelijk.