Ik schrijf nog even verder over de winterwende. Bijna is het de dag van de langste nacht en de kortste dag. Op deze dag wordt de wedergeboorte van het licht, de zon, gevierd, het feit dat vanaf deze dag de dagen weer zullen gaan lengen. Het is een feest van vrede. Van de overwinning van duister op licht. De strijd tussen koning Eik (Licht) en koning Hulst (duisternis) is gestreden en koning Eik viert de overwinning.

Al duizenden jaren wordt de winterwende in vele culturen op het noordelijk halfrond als feest gevierd, omdat dit solstitium het moment bepaalt, waarop het licht na een periode van duisternis en verwijdering, als het ware rechtsomkeert maakt en de dagen weer gaandeweg beginnen te lengen. Daarom ging het feest rond de winterwende veelal gepaard met het maken van veel licht in al haar gedaanten: lampen, kaarsen, vuur... Alle middelen werden voor dit doel ingezet. Het midwinterse lichtfeest stond onder meer bekend als Yule of Joelfeest, dat dit jaar op 21 december haar eerste van 12 dagen feest kent.

De foto is van Kees van Tol.