Eén van de dynamieken die in een familie (of organisatiesysteem) kunnen ontstaan is het dragen van een last voor iemand. Dit gebeurt meestal als iemand in zijn of haar rol niet competentie is of lijkt te zijn om de bij die rol behorende taken uit te voeren. Een ander uit het systeem besluit dan veelal onbewust om die last op zich te nemen. Vaak zijn dat kinderen, die dat voor ouders doen. Zo kan het in een familiesysteem zijn, dat een moeder ziek is en dat één van haar kinderen of kleinkinderen de last behorende bij het moederschap op zich neemt. Een ander voorbeeld is als er in een familie of organisatie een geheim bewaard moet blijven. Dit geheim wordt vaak van generatie op generatie overgedragen, zelfs zonder dat alle betrokkenen weten dat er sprake is van een geheim of van deze "overdracht". Eén van de gezinsleden besluit dan om de emotionele of mentale last ervan te dragen.

Aan deze dynamiek kan gewerkt worden door de "oorspronkelijke" eigenaar of eigenaren in de opstelling in te brengen. Zoals gisteren tijdens een opstelling bleek, ontstaat hiermee een enorme verlichting voor de drager van de last. Deze verlichting is soms zo verrassend dat de drager er niet onmiddellijk onverdeeld blij mee is; van een situatie die decennia lang heeft geduurd voor deze persoon (en systemisch gezien - voor de generaties daarvoor nog langer) is het dan moeilijk om er ineens afscheid van te nemen. "Als het zo simpel was, waar ben ik dan al die tijd mee bezig geweest?" is een opmerking die dan nog al eens wordt gehoord na zo'n ervaring. Vaak kan diegene vervolgens zijn eigen plek in het systeem weer innemen, soms ook is er even een periode van gewenning nodig, om daarna een volgende stap te kunnen maken.