Met de aanschaf van een eigen programma van de Human Design realiseer ik me dat ik weer een mooi instrument erbij heb in het pretpark van het leven. Voor de één is het leven een rollercoaster waar hij ooit is ingestapt. Tussentijds hoor je af en toe wat gebrul uit het voorbijrazende treintje op de rails; iets over druk, druk, druk, te veel en te weinig en vooral moeten. Voor de ander is het leven een pretpark dat hij vanaf de zijlijn bekijkt: ondertussen leest ie de gebruiksaanwijzing en toegangsvereisten voor elke attractie en voor hij het weet is het sluitingstijd in het amusementspark.

"Hé, what was that?" "That was your life mate"... Zoiets.

Waar zit jij: midden in het leven of langs de zijlijn of misschien iets er tussen in?

Ik denk aan een raamgedicht dat ik las, van Martin Bril. Het heet "Kunst"

Kunst

Wat we willen:
Momenten
Van helderheid
Of beter nog: van grote
Klaarheid

Schaars zijn die momenten
En ook nog goed verborgen

Zoeken heeft dus
Nauwelijks zin, maar
Vinden wel

De kunst is zo te leven
Dat het je overkomt

Die klaarheid, af en toe

Voor zoekers en vinders... een human design chart, om zo te leven dat het je overkomt.

Jeannette