Willem Verbeke, bijzonder hoogleraar Sales en Acountmanagement, stelt gisteravond in Pauw en Witteman, dat werkgevers binnen 5 jaar sollicitanten met een hersenscan zullen beoordelen. Volgens hem bestaat die wens niet alleen bij bedrijven en zijn mensen nu eenmaal zo nieuwsgierig dat ze er geen probleem mee zullen hebben meer over zichzelf te weten te komen via de scan. Verbeke stelt dat de scan strikt gereguleerd moet worden en alleen vrijwillig moet plaatsvinden, maar ziet eigenlijk meer voordelen dan nadelen.

Wat ik me dan afvraag hoe vrijwillig vrijwillig is of zal zijn.

Als hoogleraar Willem Verbeke kinderen zou hebben, geeft hij desgevraagd aan, dan waren games verboden terrein. Hij vindt het "erg spijtig" dat de jeugd aan het schieten is. Verbeke zou zijn kinderen juist aan het studeren zetten: neuro-economie (net als paps). Quote: "Zo kunnen mensen het brein leren simuleren."

De reactie van Hermen Hulst, maker van Killerzone 2, waarvan ik niet verwacht dat ik de aanschaf ervan aan mijn kinderen ga stimuleren, vind ik wel mooi: "Men kan 's mensen hersenen leren simuleren, maar ook leren stimuleren."

"Ik heb een boodschap", zegt Verbeke. De boodschap van Hermen Hulst is een andere denk ik zo. Door het spelen van Killerzone zou je een betere oog-hand-coördinatie krijgen. Ja, dat kan ik me wel voorstellen; en ook dat daar alternatieven voor zijn. Je kunt de uitgangspunten en overtuigingen die tijdens de uitzending naar voren komen als dualiteit benaderen en de polarisering ervaren. Tegenstellingen zijn echter geen verarming of hoeven dat in ieder geval niet te zijn. Eerder zijn zij een verrijking. Ieder mens en iedere gebeurtenis is uniek. En daarmee vullen ze elkaar aan en versterken ze elkaar in het grote geheel als ze durven te leren van en met elkaar. Daarbij gaat het er om de dualiteiten te zien, maar niet te gebruiken om te polariseren. Een hele uitdaging, omdat polariseren ons de indruk geeft van ergens bij te horen: je bent ergens voor of ergens tegen en daarmee hoor je ergens bij. Dat geeft een schijnbare duidelijkheid en veiligheid.

Maar de "nieuwe" veiligheid is dat wij uniek zijn èn onderdeel van het grote geheel. En dat we daarin onze keuzes mogen en moeten maken op ons eigen pad èn in het grote geheel. Individualiteit èn samenwerking. Samen èn alleen. Wat we ook simuleren of stimuleren. Maar of ik ooit een enthousiaste Killerzone speler of Hersenscan-activist word, vraag ik me af. De tijd zal het leren.