Dat de meneer van de firma K. ons deze tuinset graag verkocht was duidelijk. Dat hij vergat ons te melden dat we de hele santekraam zelf in elkaar mochten zetten na bezorging was minder charmant en dat de voorgeboorde gaatjes door een nog niet afgstudeerde medewerker waren verzorgd schoot ons af en toe letterlijk even verkeerd. Stilletjes verlangde ik even naar één van de IKEA-pakketten van de afgelopen weken, waarbij alles wel in één keer paste. Bij de bank bleek de pen-gat-verbinding zo abominabel dat mijn vriendin even overwoog om met een alternatief plank A en B dichter op elkaar te krijgen. Toen ik gekscherend reageerde dat het misschien maar goed was dat alle zo week, omdat dan de achterkant van deze bank wèl zou passen (bij de stoel hadden we een halve cm te kort na alles goed pas in elkaar gezet te hebben), wist ik nog niet dat ik zó gelijk zou krijgen.

Enfin, één plankje mag vandaag, met daglicht, nog even met de bandschuurmachine op maat gemaakt worden, zodat ook de achterkant van de stoel passend is. Dat het kussen van de hocker er niet bij zat was ook een geval van jammer. Niet alleen voor ons maar ook voor de meneer van de auto die alles thuis bezorgde: "Ja, hoor mevrouw dit is alles", maar dat was het niet naar ons gevoel en na controle van de codes op de pakketten bleek ons gevoel te kloppen. Fijn voor ons gevoel, dat wel. Jammer voor de meneer van die auto, die zaterdag nog een extra ritje maakt.

En toch hebben we gisteravond op onze nieuwe set gezeten. Gewoon net doen alsof het een zwoel lenteavondje is. Kaars in een stormglas, bloemetjes erbij en een frisse rosé. Al was een warme chocomel op dat moment wellicht meer passend geweest, het gezwoeg maakte dat de koele drank het opgewarmde lichaam goed deed.

Dat leek een schuur, die net opgeruimd was, vol dozen te worden, maar we werden blij verrast door de bij de overbuurvrouw geplande grofvuilophaal en mochten onze dozen er bij planten. Opgeruimd staat netjes en extra als het niet gepland is.

Terwijl ik dit schrijf heb ik mijn tenniskleren voor het eerst weer aan: gisteravond op de valreep (net na het indraaien van de laatste schroef) konden de kaartjes voor het nieuwe seizoen opgehaald worden. Verwachtingen om die avond te gaan tennissen: even niet, want de tuinset ging voor. Maar: dat halen we vanmorgen even in. Even de luxe ervaren van een half uurtje of misschien wel uurtje ;) in een zonovergoten "kommetje" in het door bomen omrande tennisparkje een balletje slaan. Ben benieuwd hoe het gaat: meestal weer een badmintonslag, die er na al die jaren niet meer uit te krijgen is: en daarmee schieten de ballen alle kanten uit. Enfin... verwachtingen op 0 zetten, dan valt ook dat altijd weer mee die eerste keer. En tennis: het gaat om de pret er hoeft niet meer gescoord te worden, de tijd van "moeten presteren" (van wie eigenlijk) zoals bij mijn top-badminton jaren zijn voorbij.

Wat zijn jouw verwachtingen van vandaag? Wordt er nog gepresteerd en zo ja, wat zet jij neer vandaag en voor wie?

Fijne dag, anyway,

Jeannette