Ze wist zeker dat ze dat tegen haar gezegd hadden. Het was een aantal jaar geleden toen ze voor het eerst bij hen thuis kwam. Wat zouden ze hier weer van haar verwachten. Je moet je bedenken dat zij iemand was die van jongs af aan gewend was zich aan te passen aan de situatie. Zij had zo haar eigen manier gevonden om te zorgen dat ze niet in de weg liep, afleidingsmanoevres inzette als er weer eens gedoe was en letterlijk en figuurlijk de puinhopen van het slagveld opruimde. Toen ze innerlijk schoorvoetend, maar uiterlijk onbewogen en zelfs enigszins spontaan aanbelde bij dit gezin voelde ze even weer hetzelfde gerommel in haar buik als vroeger. Een soort van kramp bij het opendoen van de huiskamer deur, niet wetend hoe de sfeer deze dag zou zijn.

Haar terughoudende gevoelens leken volledig ongegrond: een vriendelijke en spontane vrouw zwaaide gastvrij de deur open en liet haar binnen met de woorden. "Fijn dat je er bent, doe alsof je thuisbent."

Dat was de verwachting en dat is wat ze deed. Al deze jaren. Het eerste kopje koffie werd geserveerd, bij het tweede liep ze mee naar de keuken en het derde kopje schonk ze zelf wel even in. Enige tijd later ruimde ze de vaatwasser uit en leerde zo waar alles hier zo zijn plek heeft. Toen de vrouw ziek werd hielp ze bij het koken en liet de hond uit. Toen de familie op vakantie ging, paste ze op de hond; ze kende het beest nu zo goed, toch? Daarna paste ze op het huis, als de familie voor zaken onderweg was. En ze bracht de kinderen naar school en ging die ene keer ook mee naar de dokter.

En daarom begreep ze de woorden niet, toen haar gezegd werd dat ze niet meer welkom was. Op haar "Waarom?" volgde een korte uitleg: "Je deed altijd alsof je thuis was hier."

Het verschil tussen thuis zijn bij jezelf en met jezelf, tussen thuis zijn en doen alsof je thuis bent. Dat verschil is niet in woorden te vatten, maar alleen in de energie die met de woorden meegaat terwijl ze uitgesproken worden. Thuis had zij alleen geleerd om te doen alsof ze thuis was.

Kom goed thuis vandaag en doe niet alsof je thuis bent!

Jeannette