Na een "ik verveel me" zie ik veel ouders met een prachtaanbod aan activiteiten komen. Het is een waar cafetaria-systeem van de opvoeding, waarin een ideale mix tussen sportactiviteiten (waarbij vanzelfsprekend op verantwoorde wijze is afgewogen tussen binnen en buiten en welke sporten individueel worden uitgevoerd en welke sporten een bijdragen aan de sociale ontwikkeling van het kind in teamverband). Daarnaast één of twee muzikale activiteiten met een vertegenwoordiging van instrument en dans, de familie uitjes en andere clubactiviteiten waarvan ik het bestaan niet afweet.

Na een "ik verveel me" voel ook ik een eerste behoefte om mijn kind ter plekke tot het gelukkigste kind ter wereld te maken en daarbij kosten noch moeite te sparen.

En als daar vroeger ook nog aan werd toegevoegd dat ik geen leuke mamma was of dat ze dan liever bij pappa gingen worden dan deed ik ook graag een beroep op mijn entertainment-talent.

Inmiddels zie ik dat de kinderen vooral genieten als ik het laat zoals het is. Vervelen geeft een zee aan creativiteit vanuit kinderen zelf. Er is tijd voor rust, voor het verwerken van gebeurtenissen en het intensieve leven dat ze leiden. Na het "vervelen" volgen vaak de mooiste gesprekken, creatieve oplossingen of initiatieven tot nieuwe dingen of een afspraak met vriend of vriendin.

Als ouders zeggen dat ze, met de beste wil van de wereld, alles doen om het beste uit hun kind te halen, dan is dat soms wat er ook letterlijk gebeurt: het beste wordt er uit gehaald. En wat krijgen ze daar voor terug?

Probeer jezelf vandaag ook eens te vervelen en kijk wat het je oplevert.

En als het echt niet bevalt, doe dan als Zaai en zeg: "Ik verveel me zo, dus jij moet wat verzinnen."

Jeannette