Een heerlijke week op de Friese wateren vorige week maakte dat deze Blog onbeschreven bleef. Het was een prachtige week waarin we vooral het water, de rust en elkaar opzochten, even weg van alle dagelijkse drukte.

Aansluitend op deze week ben ik nog 3 dagen onderweg, zomaar, met mezelf. Als coach die veel met anderen onderweg is, is het tenslotte ook belangrijk om met jezelf onderweg te blijven gaan. Al is het alleen maar om zelf te ervaren wat dat onderweg zijn vanuit een andere positie betekent.

Op mijn pad van gister kwam ik het boek van Ingeborg Bosch tegen: "Een ongeschuldige gevangene", waarover ik in een eerder blog schreef. Gekocht en ondanks de 399 pagina's in één keer uitgelezen gisteravond. Pootjes op de bank, kussen in m'n rug en lezen maar. Een boek over opvoeden van de "kinderen van nu door de kinderen van toen". Na afloop sprak ik er met mijn vrienden over, bij wie ik deze dagen logeer en waarbij we spraken over of opvoeden wel te leren is. Hoe kun je nu goed leren opvoeden als nog niet duidelijk is wat "goed" is. En wie bepaalt wat goed is? Het antwoord vond ik op bladzij 346 van het boek met de woorden van Krisnamurti: "Als je hart vol is, zul je weten hoe te handelen. Dit is urgent - je kunt niet wachten op deskundigen om je te vertellen hoe je je kind moet opvoeden. Alleen wie liefheeft zal weten hoe te handelen, want wie een leeg hart heeft richt zich op deskundigen".

Opvoeden kan alleen maar uit het hart komen. Maar dan is het wel van belang dat we werken aan ons hart, zodat het vol wordt - ofwel achterhalen hoe ons verdrongen verleden ons in het heden beïnvloedt. Het boek van Ingeborg geeft daarin naar mijn mening een prachtige handreiking.

In mijn wandeling van deze dagen loop ik voornamelijk met mijn iPod waarop het boek Een ongewoon gesprek met God van Neale Donald Walsch; 7 uur wandelplezier met stof tot nadenken. Ik heb nog 2,5 uur te gaan....

Piet en Renée, bedankt voor jullie plek deze dagen, de heerlijke maaltijden samen en vooral de rust waarin jullie me konden laten.