Om half 12 vannacht zei ik tegen mijn lief dat ik ging slapen, maar dat het ook zo maar nog even kon duren. Het duurde nog even: Bij het zappen in bed kreeg ik de laatste flarden te zien van KvdB en het witte papiertje dat "K" in zijn handen geduwd kreeg: Michael Jackson opgenomen in ziekenhuis in LA. In de uren die volgden waren de beelden te zien van de menigten die zich om het ziekenhuis en het huis van Michael Jackson, op nog geen 6 minuten afstand daarvan, verzamelden. Interviews, oude beelden en speculaties over cardiac arrest, coma en zijn dood volgden, tot het een feit was: CNN maakte melding: "LA Times: Michael Jackson dies". De grootste popster van zijn generatie is niet meer.

Vannacht verruilde hij Neverland voor Everland: de Moon. Voor sommigen leek Michael van Mars te komen, voor anderen was hij een ster, en voor mij was hij als Reflector (Human Design) een kind van de Maan; slechts 1% van alle mensen is Reflector. Het maakte hem tot een eenzaam mens, zo liet hij weten in een interview met Uri Geller. En die kan het weten, want ook hij is een Reflector: Dit zijn mensen bij wie alle energiecentra open zijn. Zij worden (dus) op alle gebieden ingevuld door invloeden van buitenaf. Hun ‘zelf’ is niet gedefinieerd, en ze leven vaak meerdere "Zelven" als gevolg van de vele invloeden van buitenaf. Voor een Reflector is het belangrijk om bij het nemen van beslissingen, wat heel moeilijk voor hen is, een volledige maancyclus afwachten. Als de journaliste van CNN vannacht dit had geweten, had ze wellicht met minder verbazing gesproken over de "energetic differences" van Michael Jackson. De reflector Michael reflecteerde het leven; de woorden van Sony CEO Howard Springer, dat Michael Jackson "a genius whose music reflected the passion and creativity of an era" was, mogen daarmee letterlijk genomen worden.

"This is it, the final curtain" vertelde hij in maart aan de wereld bij de aankondiging van zijn afscheidstoernee, die hij in juli zou houden.

Het jongetje, op de dag 4 jaar ouder dan ik, dat met zijn broers optrad met Ben, als idool mijn puberteit op de dansvloer begeleidde met Billy Jean en mij deed rillen bij de beelden van "Thriller", is niet meer. De man die zich bleekte (of net als ik door vitiligo verbleekte; daar waren de meningen over verdeeld) en zich verbouwde werd van publieksbeest een zonderling. De man die zich afzonderde van de 'grote-mensenwereld' en zijn tijd liever met kinderen en dieren doorbracht vertelde de wereld een paar maanden geleden: "I love you... I love you all, so much. See you in July!" Wat hij er niet bij vertelde is, dat dat op de Maan zou worden, ergens tussen de andere sterren en luna-tics, waar hij zijn Moonwalk vervolgt.

Omdat hij "Childhood" in een interview omschreef als het enige nummer dat ècht over hemzelf gaat, hieronder de tekst:

Have you seen my Childhood?
I'm searching for the world that I come from
'Cause I've been looking around
In the lost and found of my heart...
No one understands me
They view it as such strange eccentricities...
'Cause I keep kidding around
Like a child, but pardon me...

People say I'm not okay
'Cause I love such elementary things...
It's been my fate to compensate,
for the ChildhoodI've never known...

Have you seen my Childhood?
I'm searching for that wonder in my youth
Like pirates and adventurous dreams,
Of conquest and kings on the throne...

Before you judge me, try hard to love me,
Look within your heart then ask,
Have you seen my Childhood?
People say I'm strange that way
'Cause I love such elementary things,
It's been my fate to compensate,
For the Childhood I've never known...

Have you seen my Childhood?
I'm searching for that wonder in my youth
Like fantastical stories to share
The dreams I would dare, watch me fly...

Before you judge me, try hard to love me.
The painful youth I've had

Have you seen my Childhood....

Michael Jackson, moge hij rusten in vrede en lopen op de Maan.