Vanmorgen liep ik de huiskamer in. Daar lag de rode plaid, met franje. Half op de bank, half op de grond. "Hoe vaak heb jij die plaid al opgevouwen?" vroeg mijn vriendin deze week. Elke avond kruipt één van de kinderen (of allebei) in (dat voortzetsel past beter dan op) de grote bank onder de plaid. En steevast, als ze naar bed gaan, vouw ik 'm weer op en leg 'm op de hoek van de bank. Daarna kruipt meestal de kat er op. Gisteravond was het anders. Gisteravond vertrokken we gedrieën naar boven: de laatste avond met elkaar in het oude huis, het huis waar zij geboren zijn. Nog één keer samen in het grote bed.

Vandaag gaan ze na 3,5 week vakantie de andere 3,5 week naar hun vader. En als de vakantie voorbij is en ze weer bij mij komen, dan is dat niet meer hier; dit is dan niet meer ons thuis. Want volgende week gaan we verhuizen. En dan verandert er veel. Heel veel. Voor mij even te veel om op te schrijven.

De dagelijkse gedachte van vandaag is van Alison Korthals Altes: "Wat moet ik doen om het leven goed te leven?
Niets, zoals een bloem gewoon je kopje naar het licht houden".

Ik probeer vandaag gewoon mijn koppie naar het licht te houden.

Een zonnige dag wens ik jou ook.

Jeannette