Het gewone leven is weer begonnen. De kinderen zijn naar school, er ligt weer "work to do" en iedereen vindt zijn of haar weg in het dagelijks bestaan. Heel vanzelfsprekend en heel geleidelijk of schoksgewijs. Ook voor mij is het gewone leven weer begonnen, alleen is het gewone er niet meer. Het is een andere huis, een andere plek, een andere ritme en zonder mijn kinderen in de directe omgeving. Dat laatste was natuurlijk al regelmatig zo, maar nu voelt het anders. Het voelt een beetje als de 3e dag van het moederschap, waarop ineens de kraamtranen vloeien. Of de 3e dag op wintersport en de groep blijkt toch niet zo leuk te zijn. Enfin, noem het hoe je het noemen wilt, maar vandaag is zo'n dag.

En uitgerekend op deze dag ontvang ik van Inge een mailtje met een leuk filmpje.

Afgelopen zaterdag werd ik 47 en op die dag zou hij 50 geworden zijn.

Leuk filmpje anyway.

Christiane Beerlandt (van: Als de dieren spreken konden) leert me de boodschap, van de eekhoorn of van MJ. Wie zal het zeggen.

"De Eekhoorn vraagt je de ‘lachende energie’
niet af te remmen. Voel die oer-blije ritmiek
uit de buik van de Levensbron
en vervolg spontaan-intuïtief jouw weg,
los van beklemmende kaders."

Ik vervolg mijn weg. En jij?

Jeannette