Het is haar trouwdag, maar daar ging het vandaag niet over. Wel belde ze om te zeggen dat ze goed was aangekomen. Er zijn goede en er zijn minder goede dagen en na een etentje gisteravond, met familie bij ons thuis, ging ze vandaag weer naar haar eigen huis. Alleen. Een taxi: nee, dat was geen optie. Ze kon toch makkelijk met de trein. Maar hoe nam ze dan die beautycase mee. Een snel opgesnorde trolleykoffer op onze zolder (zo'n verhuizing ordent enorm) bracht uitkomst. Een uitdraai van OV9292, treinkaartje en zojuist het telefoontje, dat ze thuis was. Eén halte te laat uitgestapt, maar iemand wees haar de weg terug op het juiste spoor. En nu is ze weer thuis, mijn moeder.