In Holland staat een huis. Dat huis staat in een dorp. Ja, ja, van je tjoemela... Nee. Ik bedoel. Dat huis staat nog in een ècht dorp. In het dorp is het feest, bijna, maar nu ook al een beetje. De basisschool viert een jubileum. 100 jaar. En iedereen in het dorp heeft op die basisschool gezeten, ooit of "zit" er nu nog. Dus iedereen is een beetje jarig. Ik loop over de Brink, langs de bakker. Een èchte Bakker lees is op het bord dat aan de gevel hangt. Dat bord is modern, de bakker is gewoon zichzelf. Dat is de bakker aan de Brink. Ik zwaai terug, naar de meneer die op bezoek gaat bij het huis, waar de houtkachel om één uur 's middags brandt. Haar geur vult mijn neus, op de Brink in het dorp dat evenveel inwoners telt als ik nieuwsbrieflezers heb.