Ze staat achter me, happend van een boterham. Mijn plan was, om na deze morgen, waarin ik een coachsessie had met weer een uniek mens met een unieke Human Design chart, nog even een blog te schrijven. Een uitgestelde blog, vanwege het beantwoorden van een aantal mails en telefoontjes, verwacht en onverwacht. Ze staat dus achter me en zegt "Hoi". Ik vind dat ze gelijk heeft, of ben ik hetzelf die voelt: het is genoeg voor vandaag. Ze hapt van haar boterham en ik loop met haar mee. "Hoi, dochter!".

Fijne dag en hoi!

Jeannette