Tegen de achtergrond van noeste arbeid staat het doel van het werk voor de Italianen; en dat is "bel far niente" oftewel: lekker nietsdoen. Voor hen de ultieme prestatie waarmee mensen je het hardst feliciteren. Hoe verfijnder en heerlijker je kunt niksen, des te meer je hebt bereikt in je leven. En je hoeft niet per sé rijk te zijn om dat te kunnen ervaren. En daarvoor hebben de Italianen dan weer een ander talent: l'arte d'arrangiarsi - de kunst van het iets-van-niets-maken. De kunst waarmee je van een paar eenvoudige ingrediënten een waar feestmaal maakt of van een paar vrienden bijeen een groot feest. Gisteravond genoten we met vrienden en hernieuwde ontmoetingen van een ware l'arte d'arrangiarsi. Ik sluit aan bij de Italianen, die zeggen dat iedereen met aanleg voor geluk dat kan.

Ik lees vanmorgen verder in het, volgens diegenen die mij met het boek zien zitten, in Nederland zeer populaire boek: "Eten, bidden en beminnen" van Elizabeth Gilbert, terwijl de zon ons deze morgen met haar stralen over ons terras verrast,