Alle kentekens kende ik van de leaseauto's van mijn vader; ik ging zelfs mee naar zijn werk om "de nieuwe" op te halen. Mijn moeder begreep niet dat ik daarvoor een dag in het zwembad tijdens de vakantie opgaf. Nadat zij haar rijbewijs op latere leeftijd haalde, kwam er een tweede exemplaar voor de deur, een automaat, want rijden werd nooit haar passie en dat scheelde toch een hoop handelingen. Dat laatste zal ze nu overigens ontkennen, nu ze geen rijbewijs meer heeft en ze niet meer in haar geliefde pausmobiel kan rondtuffen. Mijn eerste auto kreeg ik van hen, een oude Honda Civic, waar ik nog jaren plezier van heb gehad en die de deur pas uitging toen hij meer olie dan benzine ging verbruiken.

Met het stijgen op de carrièreladder deed de leasebak haar intrede. Ik voelde me eens per 3 jaar altijd een kind in Jaminwinkel als ik weer een nieuw exemplaar mocht uitzoeken. En dan kwam ik terug op het werk en toonde trots mijn nieuwde aanwinst, waarvan overigens nog geen schroefdopje van mij was, maar toch. Meestal kreeg je dan te horen, dat je niet goed onderhandeld had, want dan had je er zo maar nog een weet-ik-veel-wat-voor-gadget bij kunnen kletsen. Maar ja, ik ben niet zo van het kletsen. Ik had meestal een paar dingen die ik belangrijk vond en de kleur, want vrouw.

Met mijn start als zelfstandig ondernemer en geen geld op de bank leek het overnemen van de leaseauto van mijn werkgever de beste optie. Maar na het aflopen van dat contract heb ik het een tijdje zonder geprobeerd. De keuze voor meer tijd met de kinderen of meer gaan werken om een nieuwe bolide voor de deur te hebben leek snel gemaakt. Vooral overigens, omdat ik verwachtte snel het blik zodanig te zullen missen, dat ik er toch weer aan toe zou geven.

Het bleek echter wonderwel te bevallen, niet in de laatste plaats omdat mijn lief haar auto graag met mij deelde, ook al gaf dit een aanzienlijke intensivering van onze toch al heftige planningsactiviteiten.

En nu ga ik binnenkort misschien toch voor de bijl. Want de auto van lief wordt wat ouder en mijn ego wil af en toe toch nog een keer iets leuks, zwarts met gadgets voor de deur.

Ik doe het wel, ik doe het niet, ik doe het wel, ik doe het niet.

Eerst maar even waven... tot er helderheid is... voor 60%.

Jeannette