Gistermiddag sprak hij me aan, een half verregende jongeman met een al net zo verregende Volkskrant onder zijn arm. Met de vraag of ik al Volkskrant lezer ben. En dat ben ik. Al jaren. Toen volgde de vraag of ik ook een abonnement heb voor elke dag. Daarop mocht ik ontkennend antwoorden. Ik heb een ZaterdagPlus abonnement: de hele week koppensnellen en zaterdag uitgebreid met de krant aan tafel, ontbijtje en/of een Latte Macchiato en dan uitgebreid de tijd nemen. Of dat beviel, vroeg hij. "Meneer, ik zou niet anders willen" was mijn antwoord. Daar dacht ik aan toen ik vanmorgen, na mijn gevlekte melk ingeschonken te hebben de krant las.

Mijn kat probeerde nog even mij te behoeden voor de inhoud van het papierwerk, door uitgebreid precies daar te gaan zitten knorren waar ik probeerde te lezen. Ik had het dus kunnen weten.

Er zijn van die dagen dat je sommige koppen overslaat of dat je een zwaar-op-de-maag-artikel afwisselt met een wat luchtiger stuk, al was het alleen maar om te doen alsof je de balans in je zelf daarmee kon herstellen, zoals Hoofdredacteuren de balans in de wereld schetsen door een beetje van dit en een beetje van dat in de juiste hoeveelheid af te wisselen.

Zo niet vanochtend, al zal je mij er ook op kunnen betrappen dat ik subjectief gelezen heb. Kan het ook anders? Enfin, na het lezen over hoe het er aan toe gaat in de jeugdzorg in Nederland geloof ik even niet dat dit over Nederland gaat. In een flits doe ik een schietgebedje dat mijn lieverds daar nooit een beroep op hoeven te doen, alle goede bedoelingen van diegenen die werkzaam zijn in deze sector ten spijt.

Daarna lees ik twee artikelen over handen, of eigenlijk eerst over de niet-handen van een meisje, nu Unicef ambassadeur, na een ontmoeting met een gedrogeerde kindsoldaat; het onlangs zien van de film Witlicht heeft op mij grote indruk gemaakt. Vervolgens lees ik weer over een hand, nu die van voetballer Thierry Henry die aan de basis ligt van een internationaal schandaal. Die ene hand maakt dat een heel land zich schaamt? En voor iets wat er al van jongs af aan wordt ingeprent door coachend voetbal Nederland. En als je het dan doet, dan ben je niet OK?

Ik besluit dat ik vandaag de krant niet snap. En ook dat ik het artikel met de kop waarnaar ik in de titel van mijn blog verwijs niet ga lezen.

De zon schijnt, ik ga er zo op uit. Wat doe jij?

Jeannette