Het leuke van ouder worden is dat je anders naar het leven gaat kijken. Die visie (en ook het ouder worden) deelden mijn gesprekspartner en ik. Gemakshalve noemen we het maar even de 2e helft van je leven. Sommige dingen hoeven niet meer zo nodig, andere dingen worden juist (weer) belangrijk. En zo stonden we stil bij het Sprookje van je leven. De ontdekkingen op je pad, dat het er toch anders uit ziet dan in het boek van de Gebroeders Grimm, althans, dat je getracht hebt het sprookje te herschrijven. Aan de hand van de opgelopen butsen heb je de pen van de schrijvers ter hand genomen en heb je een andere wending gegeven aan het verhaal van de jonkvrouw en de ridder, het zwaard en de draak. Of de prins, de prinses en de kikker. En dat heeft je vast veel opgeleverd, anders had je het niet gedaan. Het eendje en de zwaan.

Toch is het goed om een keer stil te staan bij waar je staat in je eigen sprookje. Bij wat de effecten zijn (geweest) van het herschrijven. En weet, dat je altijd opnieuw je eigen sprookje een andere wending kunt geven. Zelfs nog in de richting van de oorspronkelijke versie, waar je als kind zo blij van werd. Het vergt soms even wat schrijvers talent, wat fantasie en vooral geloof in de goede afloop. Dat laatste vergt vooral liefde voor jezelf.

Wat is het sprookje van jouw leven?

Hou van jezelf!

Jeannette