Ooit hoorde ik hem tegen zijn zoon zeggen: "En als je straks profvoetballer bent, dan kun je alles wat ik in je geinvesteerd hebt terug betalen en ook nog zorgen dat ik in een mooi huis kan wonen." Het was een grapje en ik hoop van harte dat zijn toen 10-jarige zoon dat ook zo heeft opgevat. Ik begrijp niet alle humor en dat is maar goed ook geloof ik.

Ik moest aan deze woorden wel even terugdenken toen ik het interview las van André Agassi in de Volkskrant van vandaag. "De lijnen van de tennisbaan, waren de tralies van mijn gevangenis." Zo spreekt hij over zijn jeugd. En: "Als je het succes van je kinderen definieert in geld of de hoeveelheid titels die ze winnen, dan ben je de hulpverlening voorbij."

Agassi's vader wil het boek dat zijn zoon geschreven heeft niet lezen, maar zegt dat hij het vandaag de dag hetzelfde zou doen. Tennis zou alleen worden vervangen door honkbal of golf: "Dat houdt je langer vol en je verdient er meer mee."

"With education there is hope" is de slogan van de Agassi foundation. Maar dit is inderdaad de hoop èn de hulpverlening voorbij....

Jeannette