Sinds gister heb ik een visitekaartje in mijn portemonnaie van een echte casemanager. Tot dat moment was een casemanager een beroep dat al jaren geleden zijn intrede had gedaan in de ondoorzichtige wereld van zorg en reintegratie. In mijn tijd als Consultant op het gebied van Personeel en organisatie heb ik de functie meerdere keren beschreven. In mooie bewoordingen, met kek omschreven resultaatgebieden en competenties. Die laatste zijn natuurlijk onontbeerlijk om het casemanagement goed uit te voeren. FWG3.0 was het gevreesde woord in menige organisatie.

In de automatisering had je ook al casemanagers, maar daar heette het projectmanager. Maar ja, als de mens het project wordt, dan kan je het toch beter een casemanager noemen dan een projectmanager. Mensmanager zou ook kunnen. Zo'n casemanager ben je eigenlijk allemaal, omdat je allemaal de "case" van je eigen leven "managet". Vaak meer onbewust dan bewust en gelukkig maar, want je moet er toch niet aan denken, dat je over elke stap na zou moeten denken. Allemaal de regisseur van het eigen leven; even los van het regiecentrum dat op hemels niveau of uit andere bron dagelijks met ons bezig is. En met het regisseren van ons eigen leven, regisseren we dat van onze kinderen. Dat wil zeggen: dat deel dat wij bewust willen "casemanagen" is het deel dat meestal via hun rug naar beneden glijdt, en het deel dat wij hen niet denken mee te geven is waardoor zij zich later ernstig gecasemanaged voelen.

Soms komt er een moment in ons leven dat wij ons eigen casemanagement niet meer goed doen. Met het definieren van wat "goed" in dit geval is, kom je in een grijs gebied; niet het grijze gebied van je eigen hersencellen, die het dan in sommige gevallen niet zo goed meer doen, maar in het gebied van de hersencellen van een ander. Op dat punt aangekomen wordt casemanagement uit de kast getrokken. Want casemanagement weet de weg in de brij van regelgeving, instanties en gebouwen. Als je zelf een puzzelstukje kwijt bent, dan vullen zij dat voor je in. Zodat je de puzzel weer tot een compleet plaatje krijgt, of zo compleet als mogelijk.

Nu hebben mijn zus (wat was het heerlijk om gister met onze gezinnen bij elkaar te zijn en samen te eten) en ik een kaartje van een casemanager. Omdat mijn moeder een mensmanager nodig heeft; niet dat zij dat zelf vindt, maar dat het niet "goed" gaat is evident. Als het straks nog minder goed gaat, dan bellen wij de casemanager, dus. Opdat het daarna beter gaat? Nee, helaas, dat niet. Dat kunnen zelfs casemanagers niet organiseren.