Meer dan 20 jaar geleden werkte ik bij het bedrijf waar hij adjunct directeur was. Geen link naar het bedrijf; dat bestaat niet meer. Hij was een intrigerend en niet onbesproken mens. Ik zag altijd veel buitenkant, waar ik me als begin 20-er ook wat onzeker bij voelde. Maar ik zag ook een bijzonder mens, al wist ik toen nog niet waarom. We verloren elkaar uit het oog.
Toen ik mijn eigen bedrijf begon wilde ik hem dat vertellen, maar ik kon hem niet traceren en twijfelde of hij überhaupt nog geweten zou hebben wie ik was, als ik hem gemaild had. Ik dacht: dat komt nog wel een keer. Eergister vond ik hem, of hij mij. Zoekend naar iets anders op het internet, kwam ik op een Blog Mindz en zag in het artikel boven dat wat ik zocht, dat Paul Lepoutre op 3 augustus, een dag eerder, is overleden. Dat ie bijzonder was voelde ik jaren geleden al; dat ie dat zou doorleven in zijn project La Tortuga Feliz kon ik toen nog niet weten. Jammer, Paul, dat we elkaar niet meer hebben gesproken. Rust zacht, al weet ik niet of dat bij je hoort.