Mijn saunabezoek bracht ik in heerlijke rust door. Ondanks de relatieve drukte afgemeten aan het aantal bezoekers was het er heerlijk stil. Met uitzondering van het buitenzwembad, dat zich overigens verrassend beschenen voelde door een schitterend stralende voorjaarszon die ons wilde laten geloven dat het nu echt lente wordt, was iedereen vooral met zichzelf bezig. (Ik blijkbaar niet, anders had ik dit niet geconstateerd kunnen hebben?) Beweging van het lichaam gaat blijkbaar gelijk op met de beweging van het kaakcentrum, wat aanzet tot onderlinge (vooral vrouwen)gesprekken.

In het buitenzwembad was het even anders.

Op de rug liggend liet ik mij door het water glijden, gelijk de overgave aan mijn design, waarbij het glijden door het water als een metafoor leek voor het rijden als passagier in de auto van het leven (voor de insider: Human Design) Daarbij leek het leven in een zwembad met veel stroming overigens erg snel voorbij te gaan: ik dreef binnen no time naar het putje waar het water het zwembad verlaat. De uitgang van dit leven was gelukkig te klein om mij via dit kanaal te laten recyclen naar een volgend leven dat dan via de andere kant van het bad in de vorm van een stortdouche plaatsvindt. Lijkt me overigens ook een hele bevalling. Een waar gevoel van overgave om je op de rug liggend met de ogen op de strak blauwe lucht gericht je mee te laten leiden door de stroom. De geluiden van het water en de omvang van het zwembad maakten mij er bewust van dat dit een korte reis kon worden en tegelijkertijd realiseerde ik me dat ik er ook voor kon kiezen om (juist daarom) ten volle te genieten van deze reis.

Maar mijn blog ging eigenlijk over werken en moederschap, door menigeen ook ervaren als een reis met twee kanten.

Vandaar vandaag een aantal citaten, gelezen en gehoord:

• Het enige waar niemand me voor had gewaarschuwd toen ik aan kinderen begon was: zet je schrap voor de gelukkigste jaren van je leven. Dat heb ik nooit zien aankomen. De vreugde van het moederschap is net een lawine geweest.
• Er is niets zo ambivalent als het opvoeden van een kind. Soms overweldigt het me hoe iets tegelijkertijd zo vreselijk en zo dankbaar kan zijn.
• Ja, je raakt een hoop vrijheden kwijt. Maar als moeder krijg je er ook een nieuwe vrijheid voor terug: de vrijheid om onvoorwaardelijk, met heel je hart, van een ander te hoiuden. Dat is ook een vrijheid die de moeite waard is om te ervaren.
• Ik heb ze nooit gehad. En ik heb ze ook nooit gemist."

Ik wens je een zonnige dag, in vrijheid en al dan niet verbonden met (je) kinderen.

Jeannette

Reacties op dit blog