Bij het zien van de uitzending van "Ik mis je" van de EO werd gister het portret geschetst van Maaike, een meisje dat na een lange zoektocht, uit het leven is gestapt. Na intensieve hulpverlening bleek dat voor haar de enige weg.

Systemisch gezien was een aantal uitspraken van de moeder interessant: zo sprak zij van het "helemaal in elkaar opgaan" na de geboorte en dat zij dit zelf een ongezonde situatie had gevonden. Bezoek werd afgebeld, activiteiten afgezegd, omdat het samenzijn met deze dochter allesomvattend was. Dat bracht de moeder tot haar beslissing dat er "maar een broertje of zusje moest komen". Ze vertelde: "Mijn dochter kroop steeds op me en probeerde mijn ogen te openen".

Misschien was dat wel zo. En welke boodschap zou de dochter dan voor moeder hebben?

P.S. De afbeelding is een kunstwerk van Marianne den Otter en heet "Mijn kind"

Reacties op dit blog