"Je bent zowel de weg als degene die hem bewandelt." Kahlil Gibran kan met deze Dagelijkse gedachte niet voorkomen dat ik, wellicht vanwege het vroege tijdstip, de titel van deze blog tot twee maal verkeerd type: waar ik "bevrijding" bedoel verschijnt er tot twee keer toe "bedrijving" op mijn beeldscherm. De backspace knopt redt mij van het uiterlijke beeld maar behoedt mij niet voor de vraag of dit een Freudiaanse verschrijving is. En zo ja, wat deze in dat geval betekent.

Bij het zijn en bewandelen van je weg heb je altijd keuzemogelijkheden. Ook al voelt het niet altijd zo en denken we vast te zitten in patronen en thema's die ons ervan weerhouden ons pad te lopen. Tegelijkertijd ìs dat ons pad. Wanneer we contact maken met onze ziel, dan kan deze ons helpen ons te bevrijden van de opvatting dat er geen (andere) weg is. De weg naar geluk is de weg naar jouw eigen geluk, waarbij je je kunt bevrijden van hetgeen je in dit leven wilt loslaten. Met het herkennen van de weg van innerlijke vrijheid herken je je weg. Dan weet je dat je thuis zult komen. Lopend op dit pad kun je ervaren dat je vleugels krijgt, terwijl je tegelijkertijd met je voeten over de aarde loopt.

Ik lees even terug en realiseer me dat mijn "pen" even vleugels kreeg toen ik op dit vroege uur (het is nu 6.34 uur en ik ben niet zo'n early adapter tegenwoordig) aan de slag ging.

Die vleugels bevallen wel. Ik hou ze aan vandaag als ik straks naar een wandelmaatje ga. Eens ervaren hoe onze voeten het eigen pad lopen terwijl we met elkaar oplopen. En misschien dat hij nog iets kan zeggen over mijn "bedrijving" van vanmorgen: hij is een meester in Anagrammen namelijk.

Eerst maar eens thee zetten, terwijl ik geniet van de geur van de versgebakken broden, die uit de keuken komt.

Mooie week!

Jeannette

P.S. de aquarel "Bevrijding" is van "Ivon"; achternaam onbekend.