Van politiek begreep ik toen nog niet veel. Nog steeds niet, maar dat doet er nu niet toe. Ze zijn toch demissionair, de mensen die het voor het zeggen hebben, dus hoef je je niet af te vragen wie er gelijk heeft. De achterkant van het gelijk. Vandaag word ik weer even herinnerd aan het programma dat Marcel van Dam presenteerde en waar ik altijd met mijn vader naar keek. Ze hadden een andere politieke kleur, mijn vader en de heer van Dam, in de tijd dat kleur nog telde. En ongeacht dat verschil in kleur deelden ze één "gelijk" en dat was de achterkant.

Dat de achterkant van het gelijk synoniem is voor de dualiteit van het leven en er bij hoort in dit aardse bestaan: ik heb het altijd geweten, maar toen niet gesnapt.

In de Volkskrant staat geschreven van de hand van Marcel van Dam, bij gelegenheid van het afscheid van zijn vriend Hans van Mierlo: "Vriendschap sterft niet bij met het sterven van een vriend. Ze blijft geestelijk eigendom van de langstlevende."

Daarin heeft hij groot gelijk. Ik kan geen achterkant ontdekken.

Ik wens je een mooie dag, vol vriendschap, ook die met jezelf.

Jeannette

De lente komt,

stil zittend,

niets doend

en het gras groeit vanzelf.

(Zen)

Reacties op dit blog