Het gebeurde plotseling en op een, voor mij onverwacht moment. Ieder moment was in dit perspectief overigens onverwacht geweest: ik had het haar nooit zien doen. Niet zo. Niet vanuit haar tenen, een schokkend lijf en met haar tanden bloot; een spontane verjongingskuur die in een splitsecond zo'n 40 jaar uit haar gezicht lieten verdwijnen. Iets waar de mensen van X-treme make over's jaloers op zijn. Misschien dat die laatste gedachte ook bij haar op kwam, en maakte dat zij na afloop wat timide "sorry" zijn. Ik zou niet weten wat er te "sorry-en" was. Wat er gebeurde? Ze lachte.

Waarom ze lachte? Geen idee, het maakt me ook niet uit.

Wel was ik benieuwd: wat is lachen eigenlijk?

Volgens de "Wiki", die altijd behulpzaam is in dit soort gevallen en mij er van behoedt om de rest van de dag met zo'n vraag rond te lopen, is lachen een biologische reactie van mensen op humor, vrolijkheid of blijdschap. Lachen komt vermoedelijk ook bij dieren voor. Er bestaan verschillende soorten lachen: van de glimlach tot de slappe lach, de hoorbare lach en het lachen als reactie op kietelen, of na gebruik van cannabis. Het geluidsspectrum van hardop lachen is gekenmerkt door korte lettergrepen die elkaar snel opvolgen, zoals ha-ha-ha, hi-hi-hi of ho-ho-ho, maar nooit een vermenging van deze lettergrepen, zoals ha-ho-ho. ( Niet te verwarren met de ahun's en ahah's van het sacrale centrum bij Generators (vgl. Human Design).

Lachen heeft een duidelijke functie in het groepsgedrag van mensen. Door met elkaar te lachen laten mensen zien dat ze geen kwade bedoelingen hebben; dat elkaars aanwezigheid geaccepteerd wordt; en dat men elkaar sympathiek vindt. Lachen is aanstekelijk; als één iemand begint met lachen, dan gaan vaak andere mensen mee lachen.

De visie van Thomas Hobbes (17e eeuw) over lachen was: "De passie van het lachen is niets anders dan een plotseling gevoel van triomf veroorzaakt door de onverwachte ontdekking van de één of andere voortreffelijkheid in onszelf tegenover de zwakheid van anderen, of tegenover die van onszelf uit een periode die achter ons ligt."

Terugkijkend op de situatie weet ik niet of het de onverwachte ontdekking betrof bij iemand anders of haarzelf. Deze lach had zoveel impact dat dat vraagstuk naar de achtergrond raakte. De lach stond even centraal en zij ook, al was dat iets waar ze niet onverdeeld blij mee leek.

Lachen is gezond. Behalve voor hen die zich doodgelachen hebben vanzelfsprekend. Zo was er ooit een Griekse schilder die zich doodlachte na het schilderen van een oude vrouw. Nu schijnt dat een gebeurtenis te zijn van de 5e eeuw voor Christus en enige vrijheid van weergave treft men wel vaker in de via overlevering tot ons komende informatie.

Maar ja, zo kun je ook dood gaan aan het leven.

Heb jij al gelachen vandaag? Testje?

Jeannette