En toen... was de dag van gister zo intensief, dat ik vandaag besteed aan het huishouden en bij het ophangen van de was de opgedane ervaringen tijdens de cursus van gister de tijd geef om te integreren. En toen... waren er ineens twee vuilniszakken vol met kleding die ik niet meer draag, zoals dat pakje dat klaar ligt voor als ik ooit bij de Koningin wordt uitgenodigd, met bijpassende panties, die ik ook nooit draag. En toen... hoorde ik gefladder in de huiskamer en aangezien mijn kat in de regel niet fladdert ging ik toch maar even kijken. En toen.... was daar mijn kat die met een bek vol koolmees het hazepad, nee zal wel hazeNpad zijn, koos naar de eerste verdieping. Met die bek vol dus. En toen... zag ik een stuk of wat vogelveren in de gang liggen en wilde ik de vogel redden van mijn kat, die ik op zich niets kwalijk nam, want het is haar natuur. Maar zo'n moordpartij in eigen huis kreeg ik geen prettig gevoel van. En toen... realiseerde ik me dat het idee van het redden een fladderende vogel uit de bek van mijn kat mij ook geen prettig gevoel gaf. En toen.... was de overbuurvrouw gelukkig thuis en, nog gelukkiger, een vriendin van haar ook en die komt van de boerderij "dus". En toen ... was "dus" de vogel snel gered en loopt mijn kat nu nog enigszins zoekende. En toen... ging de vriendin-van-de-overbuurvrouw met mijn pakje-voor-bij-de-Koningin de deur uit, waar zij overigens al een keer op bezoek geweest is, wat de kans dat mijn pakje nog een keer gedragen wordt grote maakt. En toen... hebben we samen de zakken maar helemaal leegegooid en kwam er nog meer bruikbaars voor de één of ander uit. En toen... ging er nog maar een halve zak-met-kleding in mijn kofferbak, waarbij ik me bedenk dat deze nu ook makkelijk met de fiets naar de container-voor-kleding-die-niet-naar-de-Koningin-gaat gebracht kan worden. En toen... schreef ik er deze blog over. En toen.... was het tijd voor koffie.

Lekker, zo'n dagje niks.

Jeannette

Reacties op dit blog