Wanneer de last van een weten of een angst voor ontdekking te groot is om er mee naar buiten te komen, dan blijft het een geheim. Vanmorgen werd ik geconfronteerd met een geheim. Geen geheim van de categorie staatsgeheim of beroepsgeheim. Maar het was wel een geheim op het niveau vertrouwelijkheid. En met het vertellen ervan was het geen geheim meer, niet voor mij, maar nog steeds wel voor diegene voor wie het geheim moest blijven. Ik hoop dat ik het geheim op de juiste wijze ontvangen heb, waarmee de last dragelijk is en er tevens een opening en ruimte is ontstaan voor een volgende stap.

Soms zeggen mensen tegen mij: "Je bent te open in wat je vertelt over jezelf. Dat maakt kwetsbaar". En misschien is dat zo. Tegelijkertijd maakt deze openheid dat vandaag ruimte werd gevoeld om mij om advies te vragen. Als daarmee de last van iemand die nu kwetsbaar is kleiner is geworden, dan heb ik er geen spijt van zo open te zijn. Dan is het voor mij een gift dat ik mijn levenservaringen mag delen met hen die in een andere fase zijn. Opdat zij daarna in vrijheid eigen keuzes kunnen maken.

Reacties op dit blog