Weg; er is een blogger weg. Toen hij zijn blog begon wist hij dat het moment van vandaag zou komen: dat zijn blog er nog wel zou zijn, en hij niet. Voor even, "voorlopig" haalde hij zijn wandel-agenda, van zijn blog. Want wandelen behoorde niet meer tot de mogelijkheden. En na wandelen, kwam traplopen, en na traplopen kwam lopen en ten slotte was er nog maar één weg: de weg die wij niet lopend af kunnen leggen.

Dat was vandaag.

Er is een blogger weggegaan.

En hij was ook partner, vader, zoon, broer, vriend, collega en nog veel meer.

Zoals je zelf nog onlangs schreef:

De dag is om voordat je 't weet.
Je zucht, je vloekt en laat een scheet.

Dag Wim.