De afgelopen dagen waren warm en tijdens één daarvan liep ik een wandeling in het gebied rond Ommen, ooit het beoogde geestelijk wereldcentrum van de Theosofen, de Orde van de Ster. De uitgezette route voorspelde 15 kilometers, maar voor mij werden het er zeker 20; dat gebeurt als je van je padje af gaat. Al zegt Krishnamurti dat wie de Waarheid wil vinden er op uit moet gaan en mag lopen over ongebaande paden.

In het boekje waarin de wandeltocht beschreven staat lees ik verder:

"(...) De verering van een persoonlijkheid getuigt niet van inzicht. (...) Ik ben nog steeds van mening dat ceremonieel onnodig is voor geestelijke groei. (....) Als u de Waarheid wilt zoeken, moet u eropuit gaan, ver van de begrenzingen van de menselijke geest en het menselijk hart en haar daar ontdekken en die Waarheid ligt in uzelf. Is het niet veel eenvoudiger het leven zelf tot doel te kiezen dan er middelaars en goeroes op na te houden, die de Waarheid onvermijdelijk op een lager niveau toegankelijk moeten maken en haar daardoor verraden? (...) Ik zeg u dat de bevrijding in ieder stadium van de evolutie door de mens te bereiken is, mits hij inzicht heeft, en dat de verering voor stadia, zoals u die heeft, niet van wezenlijk belang is. (...) En citeer mij niet achteraf als autoriteit. Ik weiger u tot kapstok te dienen."

Uitgesproken door Krishnamurti bij het Sterkamp in 1928. Een jaar later kondigde hij de opheffing van de Orde van de Ster aan, omdat "waarheid een land is zonder paden, dat langs geen enkele weg, door geen enkele godsdienst, geen enkele sekte, valt te bereiken."

Toch geciteerd....